اگه جای زندگيم تو بيابونا باشه
اگه فرش زير پام زمين خدا باشه
اگه سرمای زمستون تنم و سياه کنه
اگه گرمای تابستون هستی مو تباه کنه
بدونم دوسم داری صبر و طاقت می يارم
چه کنم دوست دارم

نگران بودم از اينكه كفش نداشتم، تا اينكه مردي را در خيابان ديدم كه پا نداشت

بخشندگي را از گل بياموز، زيرا گل ته كفشي كه لگد مالش مي كند را هم خوشبو مي كند

اينكه من دست خالي به سوي مردم دراز كنم و كسي چيزي در آن نگذارد بدبختي نيست. بدبختي ين است كه من دست پر به سمت مردم دراز كنم و كسي چيزي از آن برنگيرد

ممکن است كسي را كه با او خنديده اي را فراموش كني ولي كسي را كه با او گريسته اي را هرگز از ياد نخواهي برد

بياد داشته باش كه خوشبختي اين نيست كه تو چه داري يا چه هستي خوشبختي صرفا آن چيزي است كه در درون تو مي گذرد

هرگز نباخته اي ماداميكه از شكست خود چيزي آموخته باشي

آن كسي كه در حال تولد نباشد در حال مرگ است

ريشه گلي است بي اعتنا به شهرت و آوازه

لاك پشت ها راه را بهتر از خرگوش ها مي شناسند

اشخاص را مانند چاي كيسه اي در نظر بگيريد تا در آب داغ نيفتند، متوجه جوهر وجودي خود نمي شوند

هرگزتسلیم نشو، هر روز معجزه تازه ای اتفاق می افتد

دیگران را ملامت نکن ، مسئولیت های زندگیت را خود بپذیر

گوش کردن را یاد بگیر ، فرصت ها گاه با صدای آهسته در می زنند

هرگز امید را از کسی سلب نکن، شاید این تنها چیزی باشد که دارد

وقتت را تلف ماتم گرفتن برای اشتباهات گذشته نکن ، از آنها درس بگیر و بگذر

هرگز گره ای را که می شود باز کرد، نبر هنگام مواجهه با کار سخت ، طوری عمل کن که انگار شکست غیر ممکن است

مردم دار باش ، هرگز کسی را از خود نرنجان

خود را با معیار های خودت بسنج ، نه با معیار های دیگران

فراوان بخند ، شوخ طبعی درمان تقریبا همه دردهای زندگی است

از زمان یا کلمات با بی توجهی استفاده نکن ، هیچکدام قابل بازگشت نیستند

برای کسانی که از دست رنج خود ارتزاق می کنند- هر قدر هم کارشان پیش پا افتاده باشد- احترام قائل باش

هیچ فرصتی را برای ابراز محبت از دست نده

نگو وقت نداری ، تو دقیقا همان تعداد ساعت در روز را در اختیار داری که پاستور ،میکل آنژ ،مادر ترزا، هلن کلر ، لئوناردو داوینچی ،توماس جفرسون و آلبرت انیشتین در اختیار داشتند

حال و هوای بچگی را فراموش نکن

خود را به "خود بهسازی" دائم متعهد کن

به افکار بزرگ فکر کن ، اما از شادی های کوچک لذت ببر

آره دوست دارم کوچک شم درست مثه بچگی هام ... اون قد کوچک که خنده هام ... گریه هام 

همه چیم از ته دل باشه.

میخوام کوچک شم مثل یک ساله ی گندم ..مثه بچه ای که نمیدونه عشق چیه عا شقی کدومه ؟!

نفهمه جدایی چیه  .

فقط عشق به مادرشو وبازیچه هاشو حس کنه همون بچه ای که دلش آسمونیه  آره اندازه همون

بچه....

دوست دارم خیلی کوچک شم ...

مثه اون زمونا که مجبور نبودم  بغضمو پنهون کنم ...

ولی افسوس...

افسوس که بزرگم ...

عشقو حس کردم ... طعم تلخ جدایی رو چشیدم ...

اما...

اما خدا جونم حالا که نمیتونم دوباره اندازه ی همون بچه شم ... و آرزوم برآورده نمیشه...

حداقل کاری کن که همه ی اینارو فراموش کنم ...

کاری کن که عشق ... دوست داشتن ... غم تلخ جدایی...

همه چیز از یادم بره ....

و آسمون دلم مثه اون وقتا پر ستاره شه...

صاف و زلال شه...

وقتی سهراب سپهری دانشجو بود

اهل دانشگاهم     
روزگارم خوش نيست
ژتوني دارم    
       خرده عقلی    
          سر سوزن شوقي
 

اهل دانشگاهم پيشه ام گپ زدن است
گاه گاهي مي نويسم تكليف     
                  مي سپارم به شما
                         تا به يك نمره ناقابل بيست   
                         كه در آن زندانيست   
                         دلتان زنده شود
چه خيالي چه خيالي ميدانم    
گپ زدن بيهوده است
خوب ميدانم دانشم بيهوده است
اوستاد از من پرسيد       
              چقدر نمره ز من مي خواهي
من از او پرسيدم                دل خوش سيري چند

اهل دانشگاهم      
قبله ام آموزش
      جانمازم جزوه          
          مشق از پنجره ها ميگيرم
همه ذرات وجودم متبلور شده است
درسهايم را وقتي مي خوانم     
              كه خروس مي كشد خميازه
                          مرغ و ماهي خواب است

خوب يادم هست      
مدرسه باغ آزادي بود
درس بي كرنش مي خوانديم     
            نمره بي خواهش مي آورديم
تا معلم پارازيت مي انداخت      
             همه غش مي كرديم
                   كلاس چقدر زيبا بود و معلم چقدر حوصله داشت
درس خواندن آنروز       
مثل يك بازي بود
كم كمك دور شدم از آنجا        
بار خود را بستم
عاقبت رفتم در دانشگاه         
            به محيط خشن آموزش
                   و به دانشكده علوم سرايت كردم   
رفتم از پله كامپيوتر بالا
            چيزها ديدم در دانشگاه
                  من گدايي ديدم در آخر ترم          
                                  در به در مي گشت
                                        يك نمره قبولي مي خواست

من در اين دانشگاه             
در سراشيب كسالت هستم
خوب مي دانم استاد          
كي كوئيز مي گيرد
برگه حذف كجاست             
سايت و رايانه آن مال من است
تريا،نقليه و دانشكده از آن من است
ما بدانيم اگر سلف نباشد          
                 همگي مي ميريم
و اگر حذف نباشد        
                 همگي مشروطيم

            نپرسيم كه در قيمه چرا گوشت نبود
            كار ما نيست شناسايي مسئول غذا
            كار ما نيست شناسايي بي نظمي ها
            كار ما شايد اينست كه در مركز پانچ
            پي اصلاح خطا ها برويم

                       دوست یعنی کسی نه هم دوسش داری و هم دوست داره

                                  یعنی کسی که همیشه با تو هم احساسه

                                       در لبخند و اشک تو شریکه

دوست یعنی کسی که با نگاهش با حرفش و با سکوتش به تو احساسای قشنگ دنیا رو هدیه میده 

دوست یعنی کسی که تو رو دوست داره نه به این خاطر که فلان روز فلان محبت بهش کردی

                                نه به این خاطر که خوبی و بهش خوبی کردی 

              فقط به این خاطر که.....

                                          دوستت داره بدون هیچ دلیلی

                                     شاید دلیلش در دایره ی لغات جا نمیشه

                                      و شاید اصلا دلیلی وجود نداشته باشه

کاش بشه تو این غبار روزگار و از پشت نقابای رنگارنگ یه دوست واقعی رو پیدا کرد.

دوستی که وقتی با برق نگاهش با تو حرف میزنه و آرامش تمام وجودتو در بر میگیره.

              دوستی که خیلی وقتا دلت می خواد بهش بگی که چقدر دوسش داری

                                           ولی چون فکر می کنی هیچ کلمه

                    و هیچ جمله ای نمی تونه اون احساسو وصف کنه و بهش بگه

                                              از گفتنش پشیمون میشه.....

دوستی که کنارش ثانیه ها با انرژی خاصی جاشونو به ساعت ها میدن و وقتی نیست انگار اصلا

حرکت نمی کنن

                             دوستی که داری وقتی با ماه آسمونیت حرف میزنی

                             همون ماهی که همیشه از آرزوهات براش می گی.....

           بهش میگی که کاش الان کنارت بود و در تماشای ماه و آسمون شریکت میشد

                         دوستی که به خاطر وجودش زندگی کردن رو دوست داری

                                               دوستی که.....

                     و در آخر.....

                 به امید آنکه روزی رسد که همه ی دوستی ها تا آخر ادامه داشته باش

عاشقي

يه دنيا محبت مي خواد كه بايد روز به روز اونو گسترده تر كني

عاشقي

عاشقي يعني

عاشقي يعني

اون که از تبار دریا، اون که از نسل ستاره س. وقتی باشه هر دقیقه یه تولد دوباره س.

اون که آینه ی اتاقم از حضورش بی نصیبه. توی آینه من نشستم اما من با من غریبه.

فرصتی نمونده ای عشق! این صدا صدای مرگه، آخرین فصل جوانه، فصل جون دادن برگه.

از تو قصه ها طلوع کن تا غروب من بمیره. زیر خاکستر سردم، شعله ی تو جون بگیره.

یکی باید اینجا باشه که منو بدزده از من. با من از خودم خودی تر، بین تن باشه و پیرهن.

یکی باید اینجا باشه که شب رو کم کنه از روز. روز تازه ای بیاره جای این روز غزلسوز.

یکی باید اینجا باشه، اونی که مثل کسی نیست. وقت سر دادن آواز مثل اون همنفسی

نیست. فرصتی نمونده ای عشق! این صدا صدای مرگه. آخرین فصل جوانه، فصل جون دادن

 برگه. از تو قصه ها طلوع کن تا غروب من بمیره. زیر خاکستر سردم، شعله ی تو جون بگیره.

 تموم شدترانه 

 به پايان رسيدم

  اگر گريه كردم 

 اگر دل بريدم

 تموم شدترانه 

 قلم راشكستم 

 بكنجي خزيدم 

      به ماتم نشستم 

   نوشتم سکوتو

   صدا مي شنيدی 

      به هر خط شكستم

             تو گفتي نديدی

            ميتونستي از تب

      ترانه بسازی 

      دلي رو كه بردی

      دوباره ببازی

مي تونستي ماهو

به خوابم بياری

رو پيشوني شب

ستاره بذاری

اگر بي اجازه

 تو شعرم نشستی

چرا دل بريدي

چرا دل نبستی

تموم شد ترانه

چشات غرق خوابه

سوال من از تو

هنوز بي جوابه

من عاشق اين شعرم... چون تورو يادم مياره

دوباره خزون اومد

نم نم بارون میزنه تو صورتم

بوي خاك نم كوچه مي گه هنوز ديوونتم

رعد و برق انگار فهميده زندگيم شده غم انگيز

دستاي كيو گرفتي زيره باروناي پاييز

مي خوام  اينجا با تو باشم زيره بارون ها دوباره

ولي افسوس نه تو هستي نه ديگه بارون ميباره

خزونم داره ميره نموند برگي رو درختها

من هنوز منتظرم توي جاده تك و تنها

ديگه بارون نميباره

توي جاده پر برف

به خداي اسمو ن ها عشقت از سرم نرفته

مي خوام اينجا با تو باشم زيره برف وباد و بارون

نيايي با خاطراتت سر ميزارم  به بيابون

می دونم که خودت گلی . اینو گذاشتم واسه این که زودتر منو ببخشی .

از pm دادن تو و روم            يه  سلام  عاشقونه

on شدم با مهربوني           كه بگم با تو ميچتم

تا بگم بموني online          از friend list قشنگم

باز off هاي عاشقونه          ايميل هاي بي نشونه

اين   ياهو    كاشكي            همين  جوري  بمونه

عشق تو براي قلبم             اولين      و      آخرينه

تويي تنها هم زبونم              كه    هميشه  نازنينم

اگه online اگه ofline             تو بموني يا  نموني

تو واسم هنوز هموني            كه برام عزيز تريني

تو واسم هنوز هموني           كه برام عزيز تريني

کی میگه اتم بیشترین انرژی رو داره؟

کی میگه انرژی فقط از ماده حاصل میشه؟

اصلا کی میگه زمین جاذبه داره , انرژی داره؟ نه بابا از این خبرها نیست زمین هیچ جاذبه ای نداره. سیب هر وقت برسه میفته.

من یک نظریه دارم و شدیدا هم بهش معتقدم.

بیشترین انرژی موجود در زمین توی کلماته نه توی مواد.

کلمات و جملات به راحتی میتونن دنیا رو تکون بدن. وقتی آدما بچه هستن کاری که بیشتر از همه میتونه احساساتشون رو تحریک کنه تنبیهات بدنیه. ولی اگه هزار تا حرف هم بهش بزنی انگار نه انگار.

اما وقتی بزرگ میشن , وقتی دیگه 15-14 سالگی رو رد میکنن اونوقت دیگه بر عکس میشه. حالا حتی فقط با یک جمله میشه کارهایی کرد که با هزار تا چوب و کتک نمیشه اون کارا رو کرد. حتما تا حالا براتون پیش اومده که یکی از نزدیکانتون به شما حرفی زده باشه که کل غرور و شخصیت و احساسات و ... شما رو زیر سوال برده باشه(حالا چه درست و چه غلط). چه قدر وحشتناکه نه؟ یکی از دوستام تعریف میکرد که وقتی کاری میکرد که باباش خیلی از دستش عصبانی میشد اول باباش کلی حرف بارش میکرد آخر که حرفهاش تموم میشد یه مکث میکرد میگفت بی انصاف. میگفت همه حرفهاش یه طرف اون بی انصاف آخرش هم یه طرف.

خوب بهتره از موضوع اصلی بحث زیاد دور نشیم . همه آدما یه چیزی دارن به اسم ضمیر ناخودآگاه. این ضمیر ناخودآگاه خیلی چیز جالبیه یعنی در واقع خیلی جای بحث و تحقیق داره که یک سیستم خیلی عجیب و پیچیده داره.

ضمیر ناخودآگاه هر آدمی همه وقایعی که اتفاق میفته رو با تمام جزییات ثبت میکنه. ضمیر ناخوداگاه حتی قابلیت تله پاتی رو هم داره.

حالا این که این ضمیر ناخوداگاه چیه وچه طوری کار میکنه خیلی جالبه. گفتم که ضمیر ناخوداگاه همه چیزو ثبت میکنه. وقتی ما با یکی (مثلا دوستمون) صحبت میکنیم دیالوگ رد و بدل شده بین ما بعد از چند روز یادمون میره. در واقع از حافظه در دسترسمون پاک میشه و مثلا شاید بشه گفت بایگانی میشه که دسترسی دوباره(به خاطر آوردن) به این اطلاعات بعد از مدتی تقریبا برای %90 افراد به طور مستقیم غیر ممکنه(به جز افرادی که حافظه قوی دارند یا ذهنشونو عادت به این کار دادن یعنی در واقع به حرفها و یا کلا اتفاقات اطرافشون توجه میکنن و بعد از اون هم در مورد اون مسایل دقیق فکر میکنند). ولی ضمیر ناخودآگاه ما به این اطلاعات بایگانی شده دسترسی کامل داره.

مثلا وقتی شما با یک نفر چند بار صحبت میکنید اگه همه حرفاش راست باشه که هیچ ولی اگه کوچکترین تناقضی بین حرفاش باشه ضمیر ناخوداگاه شما اون حرفهایی که تناقض دارن رو دقیقا پیدا میکنه و اگه تعداد این تناقضات زیاد بشه ضمیر ناخوداگاه با روشهای خودش یه چیزایی رو به شما میفهمونه(این اتفاق اکثرا برای تناقضات در حرفهایی میفته که شما روشون حساسیت دارید یا براتون مهمه). در واقع اینجاست که شما کم کم احساس میکنید دارید نسبت به اون فرد مقابلتون یه حسی پیدا میکنید , یه طوری میشید. که حتی بعضی مواقع خودتون هم نمیفهمید دقیقا چه حسیه.(فقط میفهمید حس ناخوشایندیه)

و وقتی این تناقضات زیاد میشه اون وقت دیگه ما دقیقا میفهمیم که فرد مقابلمون داره به ما دروغ میگه یا حد اقل راستشو نمیگه.

حالا از این قضیه وقضیه اول میخوام نتیجه بگیرم.

یک سری آدما دور و برمون هستن که برامون مهم هستن و ما بهشون علاقه داریم و البته ما هم برای اونا همینطور.

حالا اگه ما با این افراد صادق و روراست نباشیم اون انرژی منفی موجود در کلماتمونو, ضمیر ناخوداگاه اونا کشف و آزاد میکنه. که البته انرژی خیلی زیادیه. که در واقع این حرفهای ما مستقیما با اعتماد اونا بازی کرده با احساسات اونا بازی کرده که خوب این خیلی بده. این انرژی منفی اونقدر زیاده که شاید اثرش حتی تا آخر عمر هم در اون طرف بمونه و اثرات بدی رو تو زندگیش بزاره. حتی مثلا شاید باعث شه اون دوستمون دیگه نتوته به کسی اعتماد کنه که در این صورت ما صد در صد مقصریم.

هیچ شکی هم نباید در مقصر بودن خودمون بکنیم.

پس سعی کنیم اولا انرژی موجود در حرفهامون مثبت باشه ثانیا با پخش این انرژی مثبت بین اونایی که دوستشون داریم هم اعتماد به نفسشونو افزایش بدیم هم باعث بشیم که اونها هم مجاب به صداقت بشن.

به قول یکی از این وبلاگ نویسها :

به امید روزی که صداقت معیار فهم , درک, شعور و پاکی انسانها باشد نه معیار سادگیشان.

يه روز يه تركه داشته با دوست دخترش توي خيابون راه ميرفته، يه دفعه يه گوز ميده! براي اينكه سه نشه، ميگه باز اين بچه‌ها برام SMS فرستادن...

يه تركه نخ اسكناس ده تومني رو ميكشه، شورت مدرس ميافته!!!!

*گرگه تمام گوسفندهاي گله را ميخوره,ميره پيش چوپان ميگه:ديگه گوسفند نداري,ديگه گوسفند نداري!!!!(با وزن ديگه دوستم نداري بخونيد!!)

تركه ميره  كله پزي ميگه آقا يه چشم بذاريد خودش ميره قايم ميشه!!!!!

*تركه تو مانور شركت ميكنه توسط دشمن فرضي اسير ميشه!!!!

*به تركه ميگن كي از همه وقتها بيشتر ضايع شدي؟

ميگه:يه بار دختر خالم زنگ زد گفت بيا خونمون هيج كسي نيست ...منم رفتم

بعد گفت همين جا بشين من ميرم تو اتاق يه دقيقه ديگه تو هم بيا

 يه دقيقه بعد كه رفتم تا درو باز كردم ديدم همه فاميل داد زدن :تولدت مبارك

ميگن خوب اين جه ربطي به ضايع شدن داشت

....ميگه:اخه من لخت رفتم تو اتاق

گرگه ميره در خونه شنگول و منگول  زنگ خونه رو ميزنه
يه نفر ميگه كيه؟
گرگه ميگه درو باز كنيد من مامانتونم
يارو ميگه مرتيكه پدر سوخته اونا  يك ماهه از اينجا اسباب كشي كردن رفتن
تو هر روز مياي در خونه ميگي من مامانتونم...

*تركه زنگ ميزنه خونه دوست دخترش، باباش ور ميداره، هول ميشه ميگه: ببخشيد توپمون افتاده!

*يه قزويني مي ره نماز جماعت وقتي به سجد ه ميرن ميگه:

  منو اين همه خوشبختي محاله محاله....

*يه تركه عكاسي ميزنه براي تبليغ، پشت شيشه مغازه مينويسه:
ظهور امام زمان در پانزده دقيقه!!!!

یه گل رو که دیدی نایست نگاهش نکن.

نگاهش که کردی طرفش نرو.

طرفش که رفتی بوش نکن.

بو که کردیش نچینش.

وقتی که چیدیش درست نگهش دار(نه اونقدر شل که از دستت بیفته و بشکنه و نه اونقدر محکم که تو دستت له بشه)

وقتی که درست نگهش نداشتی فراموشش نکن.

وقتی فراموشش کردی پرپرش نکن.

وقتی پرپرش کردی دور نندازش.

وقتی دور انداختیش لگدش نکن.

ولی وقتی همه این کارا رو کردی لگدش هم کردی

                                    برو دیگه پشت سرت رو هم نگاه نکن.

یه چیز دیگه هم بگم:

                                آسان و سخت
 

فقط يه متن!!!

اينترنت و احمدی نژاد!!!!

 پشت دیوارهای غم زده یه نفر ایستاده
پشت دیوار های غم زده یه نفر به تو فکر می کنه
پشت دیوار های غم زده یه نفر با دست های خالی داره تاریکی ها رو کنار میزنه
پشت دیوار ها یه نفر با دستهای خالی داره عشق میکاره
پشت دیوار ها یه نفر تنها مونده و داره جون میده
پشت دیوار ها یه نفر داره بی صدا آواز می خونه
پشت دیوار ها یه نفر داره زیر بارون گریه میکنه
پشت دیوار های غم زده یه نفر ایستاده تا صدای پای تورو پشت دیوار بشنوه
پشت دیوار های غم زده یه نفر داره به تو فکرمی کنه تا شاید تو هم به اون فکر کنی
پشت دیوار های غم زده یه نفر با دست های خالی داره تاریکی ها رو کنار میزنه تا شاید عشق رو تو سپیدی ها پیدا کنه
پشت دیوار ها به نفر داره با دست های خالی عشق میکاره تا عشقش جاودان بمونه
پشت دیوار ها یه نفر تنها مونده و داره جون میده چون عشقش اونو تنها گذاشت و رفت
پشت دیوار ها یه نفر داره بی صدا آواز می خونه چون صدایی در گلو نداره تا نجوا کنه
پشت دیوار ها یه نفر داره زیر بارون گریه میکنه تا تو اشک های اونو نبینی
اون یه نفر منم و تو

نکن.نکن!!!آ‌ آ‌ آ آ آ ها حالا بکن!!!

تورا من چشم در راهم

                                      شباهنگام

   كه ميگيرند در شاخ تلاجن، سايه ها رنگ سياهي

وزان دلخستگانت راست اندوهي فراهم؛

         ترا من چشم در راهم

     شباهنگام،

          در آن دم كه بر جا دره ها چون مرده ماران خفتگانند؛

در آن نوبت كه بندد دست نيلوفر به پاي سرو كوهي دام

گرم يادآوري يانه،

       من ازيادت نمي كاهم؛

           تورا من چشم در راهم....... 

             نگاه قشنگتو بخشیدی به من       احساس خوش عشقو دادی به من           

                  من با دیدن چشمو لبخندتو      نشست به دلم اون مهر شیرین تو               

         چشمهای تو مثل یک افسانه بود       تقدیر من دیدن چشمهای تو بود      

                  لبخندتو هدیه دادی به من       زیبا ترین هدیه ای بود که دادی به من               

     عشقت در وجودم آتشفشانی برپاکرد       در من زندگی ای دوباره بر پا کرد

        من تو نگاه تو بود که رویامو دیدم      پایان  شب پراز کابوسورویارودیدم   

                اما لعنت به این بخت سیاه        بازهم خواب دیده بودمو، رؤیابودو ، کابوس    

پرنده اي بر شانه هاي انسان نشست .

انسان با تعجب رو به پرنده كرد و گفت :

اي پرنده من كه درخت نيستم تو نمي تواني روي شانه من آشيونه بسازي .

پرنده گفت : من فرق درخت ها و آدم ها را خوب مي دانم ،

اما گاهي دوست دارم كه به انسان هاي عاشق نزديك تر شوم .

انسان خنديد و به نظرش اين بزرگ ترين اشتباه پرنده بود .

پرنده گفت : راستي ، چرا پر زدن را كنار گذاشتي ؟

انسان منظور پرنده را نفهميد ، اما باز هم خنديد .

پرنده گفت : نمي داني توي آسمان چقدر جاي تو خالي است .

انسان ديگر نخنديد .

انگار در اعماق خاطراتش چيزي را به ياد آورد .

چيزي كه نمي دانست چيست ، شايد يك آبي دور ، يك اوج دوست داشتني .

پرنده گفت :

غير از تو پرنده هاي ديگري را هم مي شناسم كه پر زدن از يادشان رفته است .

پرنده اگر پرواز نكند ، پرواز يادش مي رود .

پرنده اين را گفت و پر زد .

انسان رد پرنده را دنبال كرد تا اين كه چشمش به يك آبي بزرگ افتاد

و به ياد آورد روزي نام اين آبي بزرگ بالاي سرش آسمان بود

و چيزي شبيه دلتنگي توي دلش موج زد .

آن وقت خدا بر شانه هاي كوچك انسان دست گذاشت و گفت :

يادت مي آيد تو را با دو بال آفريده بودم ؟
زمين و آسمان هر دو براي تو بود .اما تو آسمان را نديدي

راستي عزيزم ، بال هايت را كجا گذاشتي ؟

انسان دست بر شانه هايش گذاشت و جاي خالي چيزي را احساس كرد .

آن گاه سر در آغوش خدا گذاشت و گريست

سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت

سرها در گريبان است

كسي سر بر نيارد كرد پاسخ گفتن و ديدار ياران را

نگه جز پيش پا را ديد ، نتواند

كه ره تاريك و لغزان است

وگر دست محبت سوي كسي يازي

به اكراه آورد دست از بغل بيرون

كه سرما سخت سوزان است

چو ديدار ايستد در پيش چشمانت

مسيحاي جوانمرد من ! اي ترساي پير پيرهن چركين

هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... آي

منم ، دشنام پس آفرينش ، نغمه ي ناجور

حريفا ! ميزبانا ! ميهمان سال و ماهت پشت در چون موج مي لرزد

تگرگي نيست ، مرگي نيست

حسابت را كنار جام بگذارم

حريفا ! گوش سرما برده است اين ، يادگار سيلي سرد زمستان است

حريفا ! رو چراغ باده را بفروز ، شب با روز يكسان است

به نام خدا

مصاحبه با رضا صادقی

ـــ باید پای صحبت هایش بنشینید تا از نزدیک روح لطیفش را احساس کنید .

 آیا واقعا مشکی رنگ عشقه؟ خود صادقی اینگونه جواب می دهد:

شک نکینید همین طور است ۵۰ درصد اعتقاد شخصی است (البته در پرانتز  اعتقاد شخصی موضوع عشقی و شکست عشقی نیست) و ۵۰ درصد دیگرش آرمانی به خاطر نقض کردن یکسری چیز هایی که عادت کردیم آن ها را بپذیریم  و اعمال کنیم من قصد داشتم این اعتقادات را تغییر دهم . از کودکی می دیدم  مشکی را رنگ ظلم و ستم می دانند و تنها برای مراسم ختم و .... می پوشند  با خودم گفتم خداوند که منبع عشق و مهربانی است پس چرا پارچه روی خانه کعبه از رنگ مشکی است. پس منبع عشق با رنگ عشق پوشیده شده . یکی دیگر از دلایلی که مشکی رنگ عشقه مثل رنگ چشای مهربونت رنگ چشمان مادرم بود  و دیگر اینکه  همه مردم شب را با رنگ سیاهش میشناسند خداوند هم اول شب را آفرید و بعد روز را و هزار و یک دلیل دیگر.              

ـــ متولد چه سالی هستی؟

 متولد ۲۵ مرداد ۱۳۵۸ .  چهار خواهر و یک برادر دارم و فرزند دوم خانواده هستم و دیپلم ادبیات نظام قدیم  دارم .

ـــ اولین بار چه کسی  گفت صدای خوبی داری؟

خودم (خنده) گذشته از شوخی پدرم صدای خوبی دارد من هم تا حدود کمی  این خصیصه را از پدر به ارث بردم و قرآن قرائت می کردم اما بیشترین تشویق را برای خوانندگی دائی خدا بیامرزم کرد  گفت اگر ترشی نخوری شاید...

ـــ خودت چه نظری در خصوص صدایت داری؟

-فکر می کنم صدای زیبایی ندارم و تنها نقطه قوتم اینست که می توانم حس درونی خود را در صدایم نشان دهم  من نباید خودم را مثلا با آقای اصفهانی که واقعا دارای صدای زیبا هستند مقایسه کنم در جایی که ایشان حضور داشته باشن  من نخواهم خواند .  من فقط احساسم را با صدایم بیان می کنم.

ـــ دلت نمی گیره از اینکه همیشه مشکی می پوشی؟

 اگر به چیزی واقعا اعتقاد داشته باشی تکراری نمی شود  و من حرف نمی زنم به آن اعتقاد کامل دارم . من نه خواننده ام نه شاعرم  فقط می خوانم تا بگویم  می شود از چیزی بد چیزهای خوب ساخت مشکی یه بهانه بود برای شروع اگر  بعد از این ها نقض دیگری گفتم تعجب نکنید.

ـــ نظر مردم تا چه اندازه برایت اهمیت دارد ؟ و چقدر آنها را به کار می بندی؟

 یک روز اصلا دوست نداشتم در جایگاهی قرار بگیرم که بگویند خوب است یا بد  نه اینکه نظر مردم مهم نباشد من فقط برای دل خودم می خواندم یکسری فکر هایی  داشتم نم خواستم از کسی تقلید کنم می خواستم خودم باشم اما زمانی که یک  شب دیدم بیننده های سایتم به یازده هزار نفر رسیده و از تمام کشور ها بیننده  دارم هم احساس کوچکی بهم دست داد هم احساس بزرگی . کوچکی از این نظر  که چرا بهتر کار نکردم برای این مردم و بزرگی به خاطر لطف بی اندازه خدا .

ـــ برای پاهایت چه اتفاقی افتاد؟

 در دو سالگی به خاطر اشتباه یک دکتر این اتفاق برایم افتاد و آمپول را اشتباه  به عصبم زدند . تمام بدنم از کار افتاده بود اما حالا دو تا زانویم را نمی توانم حرکت دهم . اصلا هم از این موضوع ناراحت نیستم  الان از آن دکتر که به رحمت خدا رفته  هیچ دلخوری ندارم و هر وقت به بهشت زهرا می روم برایش فاتحه می خوانم .  خب مسلما او هم دوست نداشته چنین اتفاقی بیفتد.

ـــ چند سال است که غیر از مشکی لباس  دیگری نپوشیدی؟

 ۲۵ مرداد ۸۳ شد ۱۰ سال  است.

ـــ آیا فکر دیگری هم که نو باشد داری؟

فکر دیگر عاشقی با قهر و گریه و خود خوری بی ربط است اگر عاشق شدیم چرا باید شب و روز گریه کنیم . می خواهم بگویم اگر عاشق می شویم از عاشقی لذت ببریم پیشرفت کنیم و..  من اعتقاد مجنون وار ابلحانه را قبول ندارم  ما باید فرهاد گونه عاشق شویم مثل فرهاد که از عشقش رفت و کوه کن شد عاشق  باید با قدرت شود در حد فرهاد.

ـــ اوقات فراقت چه می کنی ؟

 از زمانی که به تهران آمدم و در محله تهران پارس ساکن شدم به کوه شیان که  در این نزدیکی است می روم و یا در خانه و در خلوت خود فکر می کنم . فکر کردن  را خیلی دوست دارم.

ـــ در تهران تنها زندگی می کنی؟

 تنهای تنها . یک خانواده خیلی خوب در بندر عباس دارم و البته یک خانواده و  همدم خوب در تهران و آن خانواده بهرامی زاد است که خیلی از آنها تشکر می کنم  که همه جا مثل یک خانواده خوب کنارم بودند.

ـــ در حال حاضر آلبوم های زیادی در بازار داری که تمام آنها غیر قانونی است در این خصوص توضیح بده که چطور شد؟

 یک روز در بندر عباس یکی از دوستانم به خانه ما آمد و گفت چند کارت را برایم  رایت کن به او گفتم که فقط پیش خودت نگهدار  من به او و او به یکی دیگر از  دوستانش اعتماد کردیم تا تمام کار ها بدین صورت دست به دست چرخید. از  آلبوم هایی که در بازار به صورت غیر قانونی وجود دارد هیچ اطلاعی ندارم و این  موضوع خیلی ناراحتم می کند بدلیل آنکه آن کارها تماما به صورت آزمایشی پر  شده و خیلی نقص و کمبود دارد.

همین جااعلام می کنم که تمام کار های من با علامتMBمنتشر             خواهد  شد .                         

ــــ چند تا آلبوم تا امروز آماده کرده ای؟

در حدود ۱۴۰ آهنگ که حدود ۸ کاست شده .

   در پایان از شما و تمام دوستان مشکی پوش و مشکی دوست تشکر می کنم.

خره آمد به سوي مادر خويش

بگفت مادر چرا رنجم دهي بيش

برو امشب برايم خواستگاري

اگر تو بچه ات را دوست داري

خره مادر بگفت اي پسر جان

تو را دوست دارم بهتر از جان

ز بين اين همه خرهاي خوشگل

يكي را  كن نشان چون نيست مشكل

خر از شادماني جفتكي زد

كمي عر عر نمود و پشتكي زد

بگفت مادر به قربون نگاهت

به قربان دو چشمان سياهت

خره همسايه رو عاشق شدم من

به زيبايي نباشد مثل او خر

بگفت مادر برو پالان تنت كن

برو اكنون بزرگان را خبر كن

به آداب و رسوم زمانه

شدند داخل به رسم عاقلانه

2پالان خريدند پاي عقدش

چقدر خر بودن

به افسار طلا با پول نقدش

خريداري نمودند يك طويله

همان طور كه رسم است در قبيله

خر عاقد كتاب خود بگشود

وصل عقدشان را بنمود

دوشيزه خر خانم آيا راضيه؟

به عقد اين خر خوشبخت در آيه؟

يكي از حاضران گفتا به خنده

عروس خانم به گل چيدن برفته

براي بار سوم خر پرسيد

كه خر خانم سرش يك باره جنبيد

خران عر عر كنان شادي نمودند

به يونجه كام خود شيرين نمودند

به اميد خوشي و شادماني براي اين دو خر در زندگاني

 براي اينكه آدم خوش‏بيني شود، بيني‏اش را عمل كرد.

يك بابايي رو مي خواستند تو آذربايجان اعدام كنند. بهش مي گند: ‌چون تو اينجا غريبه هستي و مهمان ما به حساب مياي، ما بهت يك تخفيف ميديم، تو حق داري نوع مرگت رو انتخاب كني. يارو هم اتاق گاز رو انتخاب ميكنه. خلاصه ميگيرند ميبرنش تو يه اتاقي، يارو نگاه ميكنه ميبينه اتاقه سقف نداره! مي زنده زير خنده، ميگه: هِهِه!! اتاق گاز تركا رو ببين! تركا بهش ميگن:‌ بخند! ‌ وقتي كپسولاي گاز افتادند رو سرت، اونوقت مي فهمي!!!

تركه داشته براي رفيقش تعريف مي كرده كه: آره نميدوني اونقدر شرمنده شدم، اونقدر شرمنده شدم كه نگو! رفيقش ميگه: آخه چرا، چي شده؟ ميگه: پريروز اين خانوم صالحي، منشي ما، اومد تو دفترم، گفت مرخصي ميخواد، من اونقدر شرمنده شدم! رفيقش ميگه: بابا اين كه شرمندگي نداره. ميگه: نه خوب صبر كن، من بهش مرخصي دادم رفت، بعد اون يكي كارمندمون اومد، اونم مرخصي ميخواست، اونقدر شرمنده شدم! بعد يكي يكي همه كارمندامون اومدن مرخصي خواستن، منم به همشون مرخصي دادم، اونقدر شرمنده شدم! رفيقش ميگه: بابا مرخصي دادن كه شرمندگي نداره. ميگه: نه آخه، بعد از يك مدت اين منشيه زنگ زد، گفت امشب بياين خونه ما، من اونقدر شرمنده شدم! من شب رفتم خونشون، ديدم خانم منشي تنهاست، با عشوه بهم گفت: من ميرم تو اتاق، شما چشماتون رو ببندين من الان ميام، اونقدر شرمنده شدم! بعد از يك مدت در رو باز كرد، ديدم همه كارمندا و خانوم بچه ها جمعند، براي من تولد گرفتن، من اونقدر شرمنده شدم، اونــقــدر شــرمــنده شدم كه نگو! رفيقش ميگه: بابا اينكه شرمندگي نداره، بايد خوشحال ميشدي. تركه ميگه: آخه من لخت وايستاده بودم!!!

تركه مادر پدرشو ميكشه، ازش مي‌پرسن: چرا اين بدبختا رو كشتي؟ ميگه: بعد از چهل سال به رابطه كثيفشون پي بردم!!!

جاهله داشته از خيابون رد ميشده، يهو پاش پيچ ميخوره ميفته رو يك زنه، همونجا دراز به دراز ولو ميشه. زنه هي تقلا ميكنه از زيرش بياد بيرون، زورش نميرسه، جيغ ميزنه: پاشو مرتيكه نكبت، هيكلت رو از رو من جمع كن! جاهله هم ميگه: نميشه آبجي، تا پليس نياد كروكي بكشه، من تكون نميخورم!!

اما دروغ می گفتی...تو خودت دوست داشتی که بیراهه بری...چون وجود من هم چیزی رو عوض نکرد.

بازم بهت میگم.این راهی که توشی.ته نداره...تا کجا می خوای پیش بری؟شاید مثل همیشه میگی:می خوام یه چیزی بشم که دیگه تف تو روم نندازی.!

دارم بهت میگم...به اونجا رسیدی...پس تمومش کن.دیگه بسه....از همون راهی که رفتی ٫برگرد

دیگه بیهوده پیمودن واسم بسه..

زیادیم کرده غم خوردن..

زیادیم کرده پژمردن..

توی بیداد و تنهایی در عین زندگی مردن...

حالا من برات می خونم:

یه عمر بیهوده پیمودی..واست بس نیست؟؟؟