من منتنظر نظر های قشنگتون هستم

   -قلب من ،من هرگز تو را محکوم نمی کنم.و  هرگز از آنچه

می گویی احساس شرم نمی کنم.می دانم که تو فرزند محبوب

خداوندی.و او همیشه عاشقانه از تو محافظت خواهد کرد.

قلب من،من به تو ایمان دارم وهمواره حمایتت می کنم. و 

برایت دعا می کنم تا یاری و پشتیبانی مورد نیازت را دریافت 

کنی.

قلب من،من به تو ایمان دارم.وایمان دارم که  تو عشقت را با

هر کس که شایسته اش باشد،تقسیم  می کنی.که راه من

راه توست،و ما همراه با هم به سوی روح القدس گام بر می

داریم.

قلب من،من تو را باور دارم و با تمام وجود دوستت می دارم و

می کوشم که تمام آزادی را که برای شادمانه تپیدن در سینه ام

نیاز داری در اختیارت گذارم.و هر کاری می کنم که از حضور من

در گرداگردت احساس ناراحتی نکنی.

در  حالی که در اطرافم، از هر سو، بمب می ریزند،

تو در داخل پناهگاهت چقدر سر حال و در امان و خوشحال به نظر می آیی.

آیا گفته بودم که من به این چیزها توجه می کنم؟

آیا گفته بودم که چه شگفت آور هستی؟

و چقدر ناراحتم که از هم جدا شده ایم.

عزیزم، من بیرون پناهگاه تو  ایستاده ام،

اما امیدوارم که در قلب تو باشم.

عزیزم، تو مرا مجبور کردی که یکی از ترانه های غمگین رادیو را به طور مرتب بشنوم.

هر چه موج رادیو را عوض می کنم، باز همان ترانه را می شنوم.

کاش مدت درازی بهترین ترانه نباشد.

برای اینکه اگر مرتب آن را پخش کنند، تاب تحمل ندارم.

این ترانهء غمگین از حال و روزگار ما حکایت می کند.

و خواننده همچنان آن را می خواند:

"عشقم را نثار تو کردم....اما نپذیرفتی.

زندگیم را وقف تو کردم اما در کنارم نماندی،

کاش روزی آن را برگردانی.

عشقم را نثار تو کردم...اما نپذیرفتی.

عشقم را به تو هدیه کردم آن را دور انداختی،

کاش روزی آن را به من برگردانی."

گاهی عاطل و با طل می نشینم و خیال می بافم و باران را تماشا می کنم.

یا یکی از مجله های قدیمی ات را که یادم رفته دور بیندازم ورق می زنم.

کمی می خوابم یا در اتاق راه می روم.

خیلی بیشتر از قبل سیگار می کشم.

به کسی که زمانی می شناختم تلفن می زنم

تنها برای اینکه از شر رادیو خلاص شوم،

برای اینکه اگر آن ترانه را مرتب پخش کنند، تاب تحمل ندارم،

نمی خواهم آن را بشنوم.

اما خواننده همچنان آن را می خواند:

"عشقم را نثار تو کردم....نپذیرفتی.

زندگیم را وقف تو کردم در کنارم نماندی،

کاش روزی آن را برگردانی

عشقم را نثار تو کردم....نپذیرفتی.

عشقم را به تو هدیه کردم آن را دور انداختی،

کاش روزی آن را به من برگردانی..."

نگفتم:"عزیزم، این کار را نکن."

نگفتم:" برگرد

و یک بار دیگر به من فرصت بده."

وقتی پرسید دوستش دارم یا نه،

رویم را برگرداندم.

حالا او رفته، و من

تمام چیزهایی را که نگفتم می شنوم.

نگفتم:"عزیزم، متاسفم،

چون من هم مقصر بودم."

نگفتم:" اختلاف را کنار بگذاریم،

چون تمام آنچه می خواهیم عشق و وفاداری و مهلت است."

گفتم:"اگر راهت را انتخاب کرده ای،

من آن را سد نخواهم کرد."

حالا او رفته،و من

تمام چیزهایی را که نگفتم می شنوم.

او را در آغوش نگرفته ام و اشک هایش را پاک نکرده ام

نگفتم": اگر تو نباشی

زندگی ام بی معنی خواهد بود."

فکر می کردم از تمامی آن بازی ها خلاص خواهم شد.

اما حالا، تنها کاری که می کنم

گوش دادن به چیزهایی است که نگفتم.

نگفتم:" بارانی ات را در آر...

قهوه درست می کنم و با هم حرف می زنیم."

نگفتم:" جادهء بیرون خانه

طولانی و خلوت و بی انتهاست."

گفتم:" خدانگهدار، موفق باشی،

خدا به همراهت."او رفت

و مرا تنها گذاشت

تا با تمام آن چیزهایی که نگفتم زندگی کنم.

روح من کم سال است.

روح من گاهی از شوق سرفه اش می گیرد.

روح من بیکار است:

قطره های باران را، درز آجرها را، می شمرد.

روح من گاهی، مثل یک سنگ سر راه حقیقت دارد.

من ندیدم دو صنوبر را با هم دشمن.

من ندیدم بیدی، سایه اش را بفروشد به زمین.

رایگان می بخشد، نارون شاخه خود را به کلاغ.

هر کجا برگی هست شور هم می شکفد.

                                                        سهراب سپهری

ديگر از هرچه هست بيزارم

مثل ابر بهار مي بارم

برو اي آنكه بعد ديدارت

گره افتاده در همه كارم

پدرم با نگاه خود مي گفت

لايق لاي جرز ديوارم

مادرم مدتيست مي گريد

چون گمان مي كند كه تب دارم

ديگر اين روزها خودم دارد

باورم مي شود كه بيمارم

يك نفر گفت كه خوب خواهم شد

به فراموشي ات كه بسپارم

گفتم اي عشق اگر بعد از اين

بدهي مثل قبل آزارم

به تمامي حرمتت سوگند

روي قلبت گلوله مي كارم

به تو هرچند سخت مديونم

به خودم بيشتر بدهكارم

هرچه بر من گذشت حقم بود

من از اين بيشتر سزاوارم

تو گناهي نداري اي زيبا

مرگ بر من كه دوستت دارم

در قبله گاه عشق بودي تو معبودم

آرام و اسوده در خواب خوش بودي

يك لحظه من بي تو هرگز نياسودم

من با نفسهايم نام تو را خواندم

كاش اي هوس بازم با تو نمي ماندم

روزي كه ميگفتي من با تو مي مانم

روزي كه دانستي من بي تو ميميرم

روزي كه با عشقت بستي به زنجيرم

بازنده من بودم اين بوده تقديرم

خوش باوري بودم پيش نگاه تو

هردم ز چشمانت خواندم كلامي نو
 

عشق تو چون برگي در دست طوفان بود

دل كندن و رفتن پيش تو اسان بود

روزي به من گفتي ديگر نمي مانم

گفتم كه ميميرم گفتي كه ميدانم

باور نميكردم هرگز جدايي را

آن امدن با عشق اين بي وفايي را

     یادمه   فصل   پاییز  توی    حرفات

     می دونم می خوای بری سفر سلامت

     می مونم منتظرت تا صبح  برگشت

     رفتی وپاییزاینجابی توهیچ رنگی نداره

     ابرای تیره وخسته حال باریدن نداره

     رفتی  وکبوتر دل بی تو آهنگی  نداره

     تو بگو که این  جدایی تاکجاادامه داره

          
حتّی یه لحظه هم شده بمون پیشم ؛ نذاری بری 

        
قسم میدم به آسمون به ماه ، ستاره ، کهکشون 

      
پر بگیر از توی قفس بیا به سوی آشیون  

              
قسم میدم به قلبمون به اون چشای مهربون 

            
منُ بگیر از این زمین بازم ببر به آسمون 

               
قسم میدم به ساز عشق قشنگی اردی بهشت 

           
کوک بکن این ساز لبُ بزن رو سیم بی طپش 

           
قسم میدم به عمر گُل به اون غرور من که مُرد 

         
نزن تبر به ریشه هام همینا مونده ، بس بکن 

          
قسم میدم به ابر و برف به یاد اون شبا که رفت 

        
پاک بکن از رو صورتم بارونی که از چشام میرن   

مثل شقايق زندگى كن:كوتاه اما زيبا،مثل پرستو كوچ كن:فصلى اما هدفمند،مثل پروانه بمير:دردناك اما...عاشق

هرگز به دنبال کسي نباش که با او زندگي کني به دنبال کسي باش که بدون او نتواني زندگي کنی 

ميشه مثل يه قطره اشك بعضيا رو از چشمت بندازي .... ولي هيچ وقت نمي توني جلوي اشكي رو بگيري كه با رفتن بعضیا از چشمت جاري ميشه

آنان که از خود عشق ساطع می کنند با عشق زندگی می کنند و با عشق نیز نفس می کشند ، دیگران را به سمت خود می کشانند. (باربارا دی آنجلیس)

بيش ترين سکوتم ترانه اي است براي تو همان نفسم که رود و برايد براي تو لحظات مستيم براي تو و من باز سکوت ميکنم براي تو

غروب شد خورشيد رفت آفتابگردان عاشق به دنبال آفتاب آسمان را جستجو مي کرد ناگهان ستاره اي چشمک زد آفتابگردان از خجالت پژمرد آري گلها هيچ وقت خيانت نمي کنن

به من میگی پرنده هارو دوست داری اما اون هارو میکشی

به من میگی بارون رو دوست داری اما پنجره هارو روی بارون میبندی

به من میگی عاشق شدی اما هشچ وقت معنی عشق رو نفهمیدی

میترسم ازین که بگی من دوست دارم ........

چه کسی گفت؟

رفته بودم به تماشا، به تماشای نگاهش

رفته بودم ک ببينم گل رخساره ی ماهش

سر شب بود که می آمد و من از سر حیرت

زُل زدم، خیره شدم، در افق چشم سياهش

ارغوان جلوه ای از رنگ شفق گونه ی اشکش

آسمان ها له ای از ابر زمستانی آهش

شهرشان سايه ای از خلوت و اندوه به سر داشت

آه از آن تنگ غروبش، داد از آن رنگ پگاهش

رفته بودم که ببينم، رفته بودم که بخواهم

که يکی گفت مبينش، و يکی گفت مخواهش

او همان کودک زيبای نجيب است که تنهاست

چه کسی گفت مبينش ، چه کسی گفت مخواهش؟

انسان هايی که تنها هستند هميشه در معرض خطر عشق اند.  زرتشت

----------------------------------------------

  هر جا عشق خيمه زد جای عقل نيست. سعدی

----------------------------------------------

 عشقی که فاقذ زيبايی است،فاقد خوبی هم هست. سقراط

----------------------------------------------

 عاشق برای گريستن،

               بهانه می خواهد....

عاشق برای کشته شدن،

               بهانه می خواهد.      نادر ابراهيمی

----------------------------------------------

 ما بايد بدانيم که عشق يک هنر است، همان طور که زيستن يک هنر است .    اريک فروم

----------------------------------------------

عشق تو بسم بود، که این شعله ای بيدار

روشنگر شبهای بلند قفسم بود. 

                                             فريدون مشيری

----------------------------------------------

 معنای عشق نيز

در سرنوشت من

با تو، هميشه با تو،برای تو، زيستن

                                         فريدون مشيری

----------------------------------------------

عشق روزی در پی درد می گشت

و به حق می دانست که چه تنهاست،

دل افسرده ی من را برگزيد،

و در اين منرل خالی آشيانه کرد.

                                                         يوهان ولفانگ فن گوته

----------------------------------------------

عاشقان،کشتگان معشوق اند.  سعدی

----------------------------------------------

و عشق، تنها عشق

ترا به گرمی يک سيب می کند مأنوس

و عشق،تنها عشق

مرا به وسعت اندوه زندگی ها برد

مرا رساند به امکان يک پرنده شدن

                                           سهراب سپهری

---------------------------------------------

عشق واقعيت دارد، روزی به آن خواهی رسيد؛ اما يک دشمن بزرگ دارد به نام زندگی.

 ژان آنوی

-----------------------------------------

هر شوق، برای رسيدن به خوبی و خوشبختی عشق است. افلاطون