آخته ام تنها نیازی که مرا کامل میکند نیاز به خداست.

آموخته ام که در همه لحظات و در هر شرائطی به خدا اطمینان داشته باشم .

آموخته ام که دوست خوب مانند الماس است .

آموخته ام که گاهی کوچکتر ها بیشتر از بزرگترها می دانند .

آموخته ام که خدا تنها عشق است و عشق تنها خداست .

آموخته ام که خدا همیشه همراه من است .

آموخته ام که وقتی ناامید می شوم خداوند با تمام عظمتش ناراحت می شود و عاشقانه انتظار می کشد که به رحمت او بار دیگر امید وار شود .

آموخته ام که اگر راجع به چیزی نمی دانم با شهامت بگویم نمیدانم .

آموخته ام که اگر به آنچه خواستم نرسیدم یعنی خدا بهتر از آن را فراهم کره است .

 آموخته ام که قبل از رسیدن به هر هدفی باید ظرفیت فرهنگ آن رادر خود پرورش داد .

آموخته ام اولین شرط رسیدن به هدف علاقه است

بازم روزای سختی را گذروندم. من ترسیدم و کم آوردم. سخت بود. سخت تر از اون که فکرش را می کردم. من دوست ندارم توی بازی مار و پله زندگی وقتی مار نیشم زد برگردم سر خونه اولم. حداقل یه چند خونه برگردم به جای برگشت به اولین خونه. سخت بود. خیلی بیشتر از اونی که فکر می کردم. اما ته دلم با همه ی ترسی که دارم بازم می خوام برم و امتحان کنم. باید برنده بشم. بازم حالا که دارم می نویسم گریه ام گرفته. خدایا زندگی چقدر پیچیده است. دلم می خواد بدونم چی برای زندگیم رقم زدی. خدایا فقط هر کی منو می شکونه تو نشکون. من که اعتماد کردم بهت. خودمو سپردم بهت. اینبار بازم می گم کمکم کن. خدایا امشب همه شاد هستند. کمک کن منم شاد بشم. خدایا همه ی دوستام مخصوصا اونها که جای زیادی توی زندگیم و خاطراتم دارن را برام حفظ کن.

خدایا چه خوبه که تو خدایی و من بنده....

                                                                                            توکل به تو

اینقدر ذهنم شلوغ بود و دلم حرف داشت .. عصبی شده بودم از اینکه چرا فقط با یه دست میتونم بنویسم.

نمیدونم چرا جلوی خودمو گرفتم تا نیام اینجا بنویسم...

امروز که می خونم میبینم همون بهتر که ننوشتم.

آدم تو اون لحظات هذیون وار حرف میزنه فقط برای اینکه خالی بشه

و وقتی عقلش میاد سر جاش میبینه دوس نداره اعترافاتشو کسی بخونه .

این نیروی مقاوم خیلی وقتا و خیلی جاها منو از عکس العمل باز می داره.

همیشه تو ذهنم میاد که هنوز وقتش نرسیده.

یا هنوز اونقدر پخته نیست..یا هنوز کامل نشدی که بتونی این حرفو بزنی.

اي كاش ميدانستي شبها.... تنها ستاره اي را كه به نامت زده ام به چشمانم سنجاق ميكنم تا يادم نرود در روي زمين كسي هم هست كه سبزي لحظه هايش ....روزي آرزويم بود .... خانه را در چشم هاي تو پيدا کردم پلکهايت را به هم نزن خانه خراب ميشوم

************************ 

اي عشق مدد كن كه به سامان برسيم چون مزرعه ي تشنه به باران برسيم يا من برسم به يار و يا يار به من يا هردو بميريم و به پايان برسيم

**************************

با خيال تو بسر بردن اگر هست گناه/ با خبر باش که من غرق گناهم هر شب

***************************

شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی تو را با لهجه گلهای نیلوفر صدا کردم تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

**************************************

اگه بوسه ها آب باشن من به تو دریا رو میدم اگر در آغوش گرفتن ها مثل درخت باشدمن به تو جنگل رو میدم اگردوستی یه سیاره هست من به تو کهکشان را می دهم اگر عشق زندگیه من مال خودم رو برای همیشه میدهم به تو اگرمی تونستم چیزی باشم تو این دنیا عشقی می شدم که قلب تو رو به مال من پیوند بده

****************************************

خاموش ميشوم و مكث مي كنم تو آه مي كشي من گريه مي كنم ديوانه مي شوم تو روي دفترم ، يك قلب مي كشي يك راه مي كشي من روي راه تو صد اشك مي چكم تو قهر مي كني يك ماه مي كشي ! من روي ماه را نقش " تو" مي كشم . تو ناز ميكني . . . ـ آرام مي شوم ـ تو با مداد سبز آغاز مي كني يك راه ميكشي ، يك دشت ميكشي يك عالمه فلوت پر آهنگ ميكشي . من سنگ ميكشم با جوهر سياه تصويري از خودم دلتنگ ميكشم ... بي رنگ مي شوم ، چون سنگ مي شوم آزرده مي شوم از دوري تو باز ، افسرده مي شوم

*****************************

داني اولين بوسه جهان چگونه کشف شد؟ در زمان هاي بسيار قديم زن و مردي پينه دوز يک

روز به هنگام کار بوسه را کشف کردند. مرد دستهايش به کار بود، تکه نخي را با دندان کند، به

زنش گفت بيا اين را از لب من بردار و بينداز. زن هم دست هايش به سوزن و وصله بود. آمد که

نخ را از لب هاي مرد بردارد، ديد دستش بند است، گفت چکار کنم؟ ناچار با لب برداشت. شيرين

بود. ادامه دادند ......

امروز تولدمه ولی کسی نیست که بهم تبریک بگه

یا بگه بیا بیرون کارت دارم

بعد یواشکی یه کادویی یا حتی یه شاخه گل بهم بده

امسال خیلی تنهام

خیلی

روزگار چقدر بی وفاست